Հայաստանում կենդանիների բրուցելոզ հիվանդության դեմ պայքարը շարունակում է մնալ անասնաբուժական վերահսկողության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Սննդամթերքի անվտանգության տեսչական մարմինը (ՍԱՏՄ) առանձին անդրադարձել է կենդանիների բրուցելոզի դեմ պայքարին՝ ուշադրություն հրավիրելով հիվանդության կանխարգելման և վերահսկողության անհրաժեշտության վրա։
Բրուցելոզը վարակիչ հիվանդություն է, որը կարող է տարածվել գյուղատնտեսական կենդանիների շրջանում և լուրջ խնդիրներ ստեղծել անասնապահական տնտեսությունների համար։ Հիվանդությունը հատկապես վտանգավոր է վերարտադրության տեսանկյունից՝ կարող է առաջացնել վիժումներ, անպտղություն և կենդանիների արտադրողականության նվազում։
Սա նշանակում է, որ բրուցելոզի տարածումը կարող է ուղղակի տնտեսական հետևանքներ ունենալ ֆերմերների համար։ Կենդանիների առողջության վատթարացումը կարող է հանգեցնել ինչպես անասնագլխաքանակի կրճատման, այնպես էլ կաթի և մսի արտադրության նվազման։
Վտանգը միայն կենդանիների համար չէ
Բրուցելոզի կարևոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն կարող է փոխանցվել նաև մարդուն։ Վարակումը հնարավոր է հիվանդ կենդանիների հետ անմիջական շփման, ինչպես նաև վարակված կենդանական ծագման մթերքի օգտագործման դեպքում։
Հետևաբար հիվանդության վերահսկողությունը միայն անասնապահական տնտեսության խնդիր չէ։ Այն միաժամանակ կապված է սննդամթերքի անվտանգության և հանրային առողջության հետ։
Ի՞նչ պետք է անի անասնատերը
Բրուցելոզի տարածման կանխարգելման համար կարևոր է կենդանիների պարբերական անասնաբուժական հետազոտությունը, հիվանդ կամ կասկածելի կենդանիների ժամանակին հայտնաբերումը և սահմանված անասնաբուժական միջոցառումների իրականացումը։
Անասնատերերի համար հատկապես կարևոր է նաև նոր կենդանիներին տնտեսություն ներմուծելիս դրանց առողջական վիճակը ստուգելը։ Հիվանդության տարածման դեպքում մեկ վարակված կենդանին կարող է վտանգ ստեղծել ամբողջ տնտեսության համար։
ՍԱՏՄ-ի կողմից թեմային կրկին անդրադառնալը ցույց է տալիս, որ բրուցելոզի վերահսկողությունը շարունակում է մնալ Հայաստանի անասնապահության ոլորտի կարևոր խնդիրներից մեկը։
Գյուղատնտեսության համար այստեղ առանցքային հարցը միայն հիվանդության արձանագրումը չէ, այլ դրա վաղ հայտնաբերումը և տարածման կանխարգելումը։ Որքան արագ են հայտնաբերվում վարակված կենդանիները և իրականացվում անհրաժեշտ միջոցառումները, այնքան ավելի մեծ է տնտեսությունների տնտեսական կորուստները սահմանափակելու հնարավորությունը։