Շատ գյուղացիներ հավ են պահում՝ մտածելով, որ սեփական ձուն գրեթե անվճար է։ Բայց եթե հաշվենք կերի, հավերի, հավանոցի, ջրի, էլեկտրաէներգիայի և այլ ծախսերը, պատկերը կարող է լրիվ այլ լինել։

Իսկ որքան է իրականում արժենում մեկ տնային ձուն։

Պատասխանը կարելի է ստանալ նույնիսկ շատ պարզ հաշվարկով։

Առաջին ծախսը՝ կերն է

Ձվատու հավի ծախսերի հիմնական մասը սովորաբար կապված է կերի հետ։

Եթե, օրինակ, մեկ հավը օրական օգտագործում է մոտ 110–120 գրամ կեր, ապա 20 հավի դեպքում օրական անհրաժեշտ կլինի մոտ 2,2–2,4 կգ կեր։

Ամսվա ընթացքում դա արդեն մոտ 66–72 կգ կեր է։

Հետևաբար առաջին հաշվարկը պետք է լինի.

ամսական կերի քանակ × 1 կգ կերի գին = ամսական կերի ծախս։

Օրինակ՝ եթե մեկ կիլոգրամ կերը արժե 200 դրամ, ապա 70 կգ կերի համար կծախսվի մոտ 14 000 դրամ։

Սա ընդամենը օրինակ է․ իրական արժեքը պետք է հաշվարկել տվյալ պահին ձեր օգտագործած կերի գնով։

Բայց ամբողջ գումարը կերի վրա չի գնում

Մեկ ձվի ինքնարժեքը հաշվելիս պետք է ներառել նաև մյուս ծախսերը։

Հաշվեք՝

- հավերի ձեռքբերման արժեքը,
- կերի արժեքը,
- վիտամինների և անհրաժեշտ հավելումների ծախսը,
- ջուրը,
- էլեկտրաէներգիան,
- հավանոցի կառուցման կամ վերանորոգման ծախսը,
- բնի, կերամանների և ջրամանների արժեքը,
- պատվաստումների և անասնաբուժական ծառայությունների ծախսերը,
- ձվի փաթեթավորումը,
- հավերի անկման կամ արտադրողականության նվազման հետ կապված կորուստները։

Եթե հավանոցն արդեն կառուցված է և սարքավորումները ձեռք են բերվել տարիներ առաջ, դրանց ամբողջ արժեքը մեկ ամսվա վրա չի կարելի դնել։ Ավելի ճիշտ է հաշվել դրանց մոտավոր օգտագործման ժամկետը և ծախսը տարածել այդ ժամանակահատվածի վրա։

Հաջորդ կարևոր հարցը՝ քանի ձու է տալիս մեկ հավը

20 հավ ունենալը դեռ չի նշանակում, որ ամեն օր 20 ձու եք ստանալու։

Ձվատվությունը կախված է հավերի ցեղից, տարիքից, կերից, լուսավորությունից, ջերմաստիճանից, առողջական վիճակից և այլ պայմաններից։

Օրինակ՝ եթե 20 հավից ամսական ստանում եք միջինը 15 ձու օրական, ապա ամսվա ընթացքում կունենաք մոտ 450 ձու։

Եթե նույն ժամանակահատվածում ձեր ընդհանուր ծախսը կազմել է 30 000 դրամ, ապա.

30 000 ÷ 450 = մոտ 67 դրամ

Այս դեպքում մեկ ձվի մոտավոր ինքնարժեքը կլինի 67 դրամ։

Եթե ստացված ձվերի քանակը նվազի, մեկ ձվի ինքնարժեքը կբարձրանա։

Իսկ եթե կերը թանկանա՞

Այստեղ է, որ հաշվարկը հատկապես կարևոր է դառնում։

Ենթադրենք՝ ձեր հավերը նախկինում ամսական 70 կգ կեր էին օգտագործում, իսկ կերի գինը բարձրացավ։

Դուք կարող եք համեմատել երկու իրավիճակները և հասկանալ՝ ձվի ինքնարժեքը որքանով է փոխվել։

Սա նաև օգնում է որոշել՝ արդյոք արժե ամբողջ կերը գնել, թե դրա մի մասը հնարավոր է տնտեսությունում արտադրել։

Սեփական ցորենը միշտ չէ, որ նշանակում է անվճար կեր

Գյուղացին կարող է ասել՝ «ցորենը իմն է, ուրեմն կերը անվճար է»։

Բայց իրականում սեփական արտադրանքի համար նույնպես կան ծախսեր՝ սերմ, վառելիք, տեխնիկա, աշխատուժ, բերքահավաք, պահեստավորում և այլն։

Ուստի ճիշտ հաշվարկը պետք է կատարել սեփական կերի իրական ինքնարժեքով, ոչ թե զրոյական գնով։

Իսկ ինչպե՞ս իջեցնել մեկ ձվի ինքնարժեքը

Առաջին հերթին պետք է հասկանալ, թե ձեր ծախսերից որն է ամենամեծը։

Եթե հիմնական ծախսը կերն է, պետք է աշխատել կերի կորուստը նվազեցնելու և ռացիոնը ճիշտ կազմակերպելու ուղղությամբ։

Եթե հավերը քիչ են ձու տալիս, պետք է հասկանալ պատճառը։

Օրինակ՝ անբավարար սնուցումը, ջրի հասանելիության խնդիրները, սթրեսը, հիվանդությունները կամ ոչ բավարար լուսավորությունը կարող են ազդել ձվատվության վրա։

Էժան կեր տալը ինքնանպատակ չէ։ Եթե կերի որակի վատացման պատճառով ձվատվությունը զգալիորեն նվազի, վերջնական հաշվով մեկ ձուն կարող է ավելի թանկ արժենալ։

Փոքր հաշվարկ՝ մինչև 20 հավ ունեցող տնտեսության համար

Եթե ցանկանում եք հասկանալ ձեր սեփական ձվի իրական ինքնարժեքը, վերցրեք մեկ ամիս և գրանցեք ամեն ինչ։

Ցուցիչ| Ամսվա արդյունք
Հավերի քանակ| 20
Օգտագործված կեր| 70 կգ
Կերի ընդհանուր արժեք| … դրամ
Այլ ծախսեր| … դրամ
Ստացված ձու| … հատ
Ընդհանուր ծախս| … դրամ
1 ձվի ինքնարժեք| Ընդհանուր ծախս ÷ ձվերի քանակ

Այս պարզ հաշվարկը շատ բան կարող է փոխել։

Դուք կիմանաք՝ իրականում որքան է ձեզ արժենում մեկ ձուն, որքան կարող եք խնայել և արդյոք ձեր փոքր թռչնաբուծությունը պարզապես ընտանիքի համար է, թե արդեն կարող է դառնալ եկամտաբեր փոքր բիզնես։

Agropress-ի խորհուրդը

Հաջորդ անգամ, երբ վաճառքի կամ սեփական օգտագործման համար ձու ստանաք, մի հաշվեք միայն՝ «20 հավ ունեմ, օրական 15 ձու եմ ստանում»։

Հաշվեք նաև՝ «այդ 15 ձուն ինձ որքան արժեցավ»։

Հենց այդտեղից է սկսվում գյուղատնտեսությունը որպես հաշվարկված բիզնես, ոչ թե պարզապես զբաղմունք։